Korkuları olanlar kaybedecek!

Hayat çelişkilerle doludur

Bir sorgulamaya başladı mı insan

Bir bir çözülmeye başlar bütün çelişkiler 

Tıpkı bir çorap söküğü gibi

Yakaladın mı ipin ucunu doğru yerden

Sen çektikçe o gelir

Ve bir sonuç çıkar ortaya, sorgulamaların ardından

Onlar ve biz!

Bir sorgulamaya başladı mı insan

Çözülmeye başlar çelişkiler

Bütün bilinmezlikler ve belirsizlikler,

Çözülür!

Çözülür insanın beynindeki düğüm 

Set koyduğumuz düşlerimiz ve hep sınırları olan hayallerimiz

İşte bütün bu engelleri, yıkar geçer “bilinç” denilen fırtına

Ve sınır tanımaz düşlerimiz 

Olmaz gayri gerçekleşmeyecek hayallerimiz

İstedikçe isteriz,

İnsanlık için en iyi olanı 

İşte bundan korkuyorlar!

Kendi sınıfımız için bir şeyler istememizden 

Zaten bizim ürettiğimiz ama onların olan 

bütün güzellikleri

Yaşayacak olmamızdan korkuyorlar

Ayrıcalıklarının ortadan kalkmasından,

Sömürü çarklarının artık işlememesinden,

Düzenlerinin ve saltanatlarının bir gün 

ama mutlaka bir gün

Yerle bir edilmesinden,

Yani onlarsız biz olmasından korkuyorlar!



Korksunlar ya!

Kaybedecekleri çok şeyleri olan onlar

Bizimse “zincirlerimizden başka hiçbir şeyimiz yok”

Korksunlar ya!

Korksunlar sevgili işçi kardeşim!

Bilinçlenmemizden, birleşmemizden

Ve yüz yıllardır biriken sınıf kinimizden

Korkuyorlar!

Korksunlar tabii, korksunlar, 

Çünkü çekilen acıların çalınan yarınlarımızın, hesabını sormaya 

Ve onların defterini dürmeye geliyoruz!

İşte bu yürek bunun için atıyor! 



                                                                 Esenler’den bir işçi