DÜNYANIN EN TUHAF MAHLUKU

Akrep gibisin kardeşim,

korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.

Serçe gibisin kardeşim, 

serçenin telaşı içindesin.

Midye gibisin kardeşim, 

midye gibi kapalı, rahat.

Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.

Bir değil,

             beş değil,

                       yüz milyonlarlasın maalesef.

Koyun gibisin kardeşim, 

gocuklu celep kaldırınca sopasını 

sürüye katılıverirsin hemen

ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.

Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani, 

hani şu derya içre olup 

                       deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.

Ve bu dünyada, bu zulüm

                       senin sayende. 

Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer

ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak

                       kabahat senin,

                               — demeğe de dilim varmıyor ama —

                       kabahatın çoğu senin, canım kardeşim! 

1947