222. Hafta: “Adalet ve Gerçekleri İstiyoruz”

27 Haziran Cumartesi günü, kayıp yakınları 222. kez Galatasaray Lisesinin önünde bir araya geldi. Kayıpların faillerinin bulunması ve yargılanması talebiyle gerçekleştirilen eylemlerde, her hafta bir kişinin nasıl kaybedildiği anlatılıyor ve dosyasının Ergenekon dosyasına eklenmesi için başvuruda bulunuluyor. Kayıp analarına destek her geçen hafta büyüyor. Bu haftaki oturma eyleminde, şair Ruhan Mavruk, “Cumartesi Anneleri Denizi” adlı şiirini seslendirdi.

222. haftanın metnini, kayıp Kenan Bilgin’in kardeşi İrfan Bilgin okudu. Metinde Abdurrahman Coşkun’un kaybedilmesinin öyküsü anlatıldı. Abdurrahman 29 Ekim 1995’te kaybedildiğinde henüz lise 1 öğrencisiydi. Katledilmeden iki yıl önce, yani 1993 yılında, iki arkadaşıyla birlikte askerler tarafından alınarak bir mağaranın içine girmeleri istenmişti. İçeri girdikleri sırada gerillalara karşı kurulan mayınlı tuzak patlamış ve patlamada ağır yaralanan Abdurrahman bir gözünü, iki arkadaşı ise yaşamlarını yitirmişti. 1995’te köye baskın yapan askerler, Abdurrahman’la beraber 6 kişiyi daha gözaltına aldılar. Ertesi gün ailesi Dargeçit Savcılığına ve askeri tabura oğullarını sorduğunda “Bizde” cevabını aldı. İkinci gün tekrar gittiklerinde “5 kişiyi serbest bıraktık, iki öğrenciyi de Mardin’e gönderdik” dediler. Ama bir daha ne Abdurrahman’dan ne de diğerlerinden haber alındı. Abdurrahman Coşkun’un babası da köy ortasında işkenceyle katledildi.

Her hafta cumartesi günleri yapılan oturma eylemlerinin, failler bulununcaya ve hesap verinceye kadar devam etmesi hedefleniyor. Kayıp yakınları, çocuklarının, eşlerinin nasıl kaybedildiklerini anlattıklarında, o günü, o gün yaşadıkları acıyı yeniden yaşıyorlar, öfkelerini dile getiriyorlar.

Anaların öfkesi katilleri boğacak!

Yapılan zulümler egemenlerin yanlarına kâr kalmayacak!