KIYIMLAR

Ama o zaman kan saklandı 

(Köklerin arasında yıkandı ve inkar gelindi 

Bu öyle geçmişte olmuştu ki) Güney’in yağmuru 

                          onu her yerden sildi

Öyle vakit geçmişti ki güherçile onu yedi Pampa 

                                     içinde 

Halkın ölümü her zamanki gibi oldu 

Sanki hiç kimse ölmüyordu 

Sanki bunlar toprak üstüne düşen taşlardı 

Su üstüne düşen su. 

Kuzeyden güneye ölüleri toz ettiler 

Yaktılar onları karanlıklar içinde gömdüler 

Gecede sessizlik içinde yok ettiler 

Bir maden ocağında istif ettiler hepsini 

Kemiklerini denize attılar. 

Bugün nerede olduğunu kimse bilmiyor 

Mezarları yok hepsi de dağılmışlardır 

Vatanın kökleri arasında 

Parmakları şehit parmağı gibiler 

Yürekleri kurşuna dizildiler 

Pampa yiğitleri 

Sessizliğin başbuğları 

Şili’lerin gülüşleri hepsi de 

Katiller vücutlarını nereye gömdüler 

Bilen yok 

Ama topraktan çıkacaklar halkın kıyam gününde 

Düşen kanı geri alacaklar

Suç Plaza’nın tam ortasında oldu

Çalı saklayamadı halkın temiz kanını

Ve Pampa bu kanı içemedi

Hiç kimse bu suçu saklayamadı

Suç vatanın tam göbeğinde oldu.


Pablo Neruda