MAVİ GÖZLÜ DEV, MİNNACIK KADIN VE HANIMELLERİ

O mavi gözlü bir devdi,

Minnacık bir kadın sevdi.

Kadının hayali minnacık bir evdi,

              bahçesinde ebruliii

                      hanımeli

                            açan bir ev.



Bir dev gibi seviyordu dev,

Ve elleri öyle büyük işler için

                     hazırlanmıştı ki devin,

yapamazdı yapısını,

                çalamazdı kapısını

bahçesinde ebruliiii

                      hanımeli

                            açan evin.



O mavi gözlü bir devdi,

Minnacık bir kadın sevdi.

Mini minnacıktı kadın.

Rahata acıktı kadın

           yoruldu devin büyük yolunda.

Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,

girdi zengin bir cücenin kolunda

          bahçesinde ebruliiii

                  hanımeli

                      açan eve.



Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,

Dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:

bahçesinde ebruliii

                    hanımeli

                             açan ev...