Kore'de ölen bir yedek subayımızın Menderes'e söyledikleri

DİYET

Gözlerinizin ikisi de yerinde, Adnan Bey,

iki gözünüzle bakarsınız,

iki kurnaz,

   iki hayın,

          ve zeytini yağlı iki gözünüzle

                  bakarsınız kürsüden Meclis'e kibirli kibirli

                          ve topraklarına çiftliklerinizin

                                     ve çek defterinize.

Ellerinizin ikisi de yerinde, Adnan Bey,

iki elinizle okşarsınız,

iki tombul,

   iki ak,

        vıcık vıcık terli iki elinizle

             okşarsınız pomadlı saçlarınızı,

                     dövizlerinizi,

                           ve memelerini metreslerinizin.

İki bacağınızın ikisi de yerinde, Adnan Bey,

iki bacağınız taşır geniş kalçalarınızı,

iki bacağınızla çıkarsınız huzuruna Eisenhower'in,

ve bütün kaygınız

       iki bacağınızın arkadan birleştiği yeri

               halkın tekmesinden korumaktır.

Benim gözlerimin ikisi de yok.

Benim ellerimin ikisi de yok.

Benim bacaklarımın ikisi de yok.

Ben yokum.

Beni, Üniversiteli yedek subayı,

                    Kore'de harcadınız, Adnan Bey.

Elleriniz itti beni ölüme,

               vıcık vıcık terli, tombul elleriniz.

Gözleriniz şöyle bir baktı arkamdan

ve ben al kan içinde ölürken

            çığlığımı duymamanız için

                   kaçırdı bacaklarınız sizi arabanıza bindirip.

Ama ben peşinizdeyim, Adnan Bey,

ölüler otomobilden hızlı gider,

kör gözlerim,

         kopuk ellerim,

                    kesik bacaklarımla peşinizdeyim.

Diyetimi istiyorum Adnan Bey,

göze göz,

ele el,

bacağa bacak,

diyetimi istiyorum,

alacağım da.

25 Haziran 1959  

Nazım Hikmet